Świąteczny bonus: Ne regarde pas en arrière ce Noël ~ Wilczy

 Święta w alternatywnej rzeczywistości Zaun. Weosłych ;)

PS. Jeszcze chyba dodam jedną scenę!

Świąteczny bonus: grudniowy świt ~ Miachar

 Świąteczny grudniowy świt

przywitał mnie idącą

 przez miejski rynek,

zmarzniętą, z pluszowym skrzatem

przy piersi

Świąteczny grudniowy świt

zaczął się o siódmej czterdzieści pięć

dla mnie i tych dwóch 

właścicieli psów będących

na pierwszym spacerze

 

Świąteczny grudniowy świt

pozwala na sen, odpoczynek,

barwi się lampkami na choinkach,

pachnie piernikami i ciepłem,

choć dla mnie dzieje się na zewnątrz

 

Świąteczny grudniowy świt

będzie się jeszcze powtarzał,

choć w zmienionym składzie świętujących,

ale dzisiaj pozostawiam mu tylko

tego jednego skrzata

Temat 181: – Zamorduję go – oświadcza z powagą i pewną bezradnością (...)

– Zamorduję go – oświadcza z powagą i pewną bezradnością, jakby naprawdę nie było innego wyjścia. –Przepraszam, ale po prostu go zabiję.

Klucze: benzyna, koślawy, przesadnie, błądzić

[181] Trzeci pomocnik: - ja go po prostu zabiję ~ Miachar

  Mam nazwę dla serii. Prosta, co prawda, ale wiadomo już, o co chodzi.

Temat postanowiłam sobie ująć w czasie przeszłym, jak się dzieje cała akcja.
A, mała niespodzianka – w tekście pada imię i nazwisko drugiego pomocnika. Nareszcie?

[181] Make me an offer ~ Wilczy

 Gwar w Ostatniej Kropli nie różni się niczym od gwaru, który obowiązuje klub w każdy inny dzień. Gdzieś rozlewa się piwo, rozbija szklanka, przy szafie grającej wykłóca się kilka osób, a kule bilardowe szybują w powietrzu między niezadowolonymi z partii graczami. Dzień jak co dzień. Kolejni klienci otwierają drzwi w grobowym nastroju lub już podpici, lecz niektórzy z tych bardziej trzeźwych zatrzymują się na dłużej w drzwiach. Zwracają uwagę na niepokojące dźwięki, które przedzierają się przez zwykły barowy zgiełk. Stłumione wrzaski. Przekleństwa. Łomoty. Ci mądrzejsi się wycofują, domyślając, co to oznacza. 

Temat 180: Ostatnim razem, gdy ci zaufałem, wszystko straciłem.

 Temat 180: 

Ostatnim razem, gdy ci zaufałem, wszystko straciłem.

Klucze: duszny, zawiłe, zaświaty, słowo

[180] Czerwone, zielone, niebieskie: spójrz na to z drugiej strony ~ Miachar

 W drugiej połowie października, wracając z wesela młodszego brata, mój bliźniak i jego żona poprosili mnie – operatora muzyki na czas podróży – o włączenie „Proszę, kochanie” CeZika. I się zaczęła powtórka z rozrywki. Jak parę miesięcy temu gnębiłam „Maryś”, tak teraz ten utwór brzmi mi w głośnikach niemal codziennie i dziwnym trafem pasuje do dwójki z tej serii.

Na razie wyodrębniłam sobie pięć wersów, w tekście poniżej dokonałam małej parafrazy jednego z refrenów, ale coś się tu może zdarzyć. Romans, na przykład.
Dios, dopomóż.

[180] Stay for a night ~ Wilczy

             – Nie wychodź, jak do ciebie mówię, Vander! 

Temat 179: Więc... powiedz mi młody wilku.

 Więc... powiedz mi młody wilku. Czy chcesz ukarać tych, którzsy ci zawinili?

Klucze: niepotrzebnie, słuszny, zwariować, tekst

[179] Czerwone, zielone, niebieskie: puede ser genial, pero no tiene que ~Miachar

  Potarłam oczy, ale to nic nie dało. Tekst nadal jawił mi się jakoś niewyraźnie, a krople już się skończyły. To był znak od wszechświata, że pora skończyć redakcję własnych dzieł i sprawdzić, czy nie wpadło mi żadne zlecenie od Davida.

[179] Wiersze: Wybory~ Kaja

 

[179] Welcome to the playground ~ Wilczy

No to się musiało tak skończyć.

Temat 178: Miałem wgląd w jego umysł. Wiedziałem, co planował.

Temat 178:

Miałem wgląd w jego umysł. Wiedziałem, co planował.

Klucze: sprawa, nicość, zaległy, pamiętać

[178] [Gracie Hae] ostatni test ~ Miachar

  Chyba powinnam zacząć myśleć nad nazwą dla tej serii, skoro Gracie Hae pojawia się po raz czwarty. Na razie jest jej imię, ale chyba potrzebuję czegoś więcej. Jakieś pomysły/sugestie?

[178] dlaczego to, dlaczego ~ Miachar

 Chciałabym utopić się

W czarnej kawie

Wejść w nią niczym w nicość

I dać się sparzyć

Bez zostawienia ran

Na bezbarwnej skórze

Niczym zaległy śnieg

Zatrzymują mnie czyjeś ramiona

Gdy gnam ku przepaści

Przed skokiem

„dlaczego to, dlaczego”?!

I tak nikt nie  słyszy

Dają mi naganę

Zbyt piskliwym głosem

„dlaczego to, dlaczego”?!

Przecież to nie ich sprawa

Nie ich życie

Przeszłość, przyszłość i teraźniejszość

By wchodzić z butami

Suszyć głowę

I tworzyć własne scenariusze

Nie godzę się na posłuszeństwo

Gdy nie ma szacunku

Gdy wkłada się nieprawdę w moje usta

W moje sny czary

A do ręki narzędzia do torowania

Drogi dla krwi

Co im przyjdzie z prób

Oswojenia mnie jak lisa

Kiedy mój dom jest gdzie indziej?

Za chwilę, za moment

Nie będą mnie pamiętać

Lecz nadal próbują

„dlaczego to, dlaczego”?!

[178] FINAL CRISIS: Now I'm the villain ~ Wilczy

  

Wiem, że się rozpisałam, ale musiałam to skończyć.

Tak, perspektywa Vincenta pojawiła się po raz pierwszy ;)

Temat 177: David Kushner - Hero

 

[177] Nado: ...czasami nie jestem doceniany ~Miachar

 

[177]: Wiersze: Każdy ma swoją prawdę ~Kaja

 

[177] FINAL CRISIS: Some people sin ~ Wilczy

 

Minęły lata, gdy ostatni raz przemierzałem te korytarze, zimne i deprymująco eleganckie. Nic się nie zmieniło, jakby czas się tu zatrzymał, choć na każdym kroku zderzam się z potworną nowoczesnością. Shin-Ra zawsze wyprzedzała swoje czasy, lecz teraz pasuję tu jeszcze mniej niż kiedyś. Gdy tu pracowałem, nosiłem garnitury i wyglądałem bardziej jak... człowiek. Teraz postrzępiony dół czerwonej peleryny zamiata wypolerowane na wysoki połysk posadzki, a spod płytowego obuwia niesie się metaliczne echo ciężkich kroków. 

Zatrzymuję się przed terminalem, który ogranicza dostęp na piętra od sześćdziesiątego wzwyż. Zakładam ukryte pod peleryną ręce na ramiona. Muszę dostać się na sześćdziesiąte ósme. Tam mieściły się niegdyś laboratoria. Jeśli wciąż się tam znajdują, mogą być tam akta, których szukam.  

Moje własne akta. 

Muszę… dowiedzieć się, co dokładnie mi uczyniono.