Nie miałam bladego pojęcia, jak wypadnie nasza prelekcja na temat bezpieczeństwa w mieście. Po tamtym spotkaniem z młodzieżą pod Centrum śmiałam podejrzewać, że pomocnik Hibb będzie chciał utrzeć nastolatkom nosa i pokazać, że on tu ma władzę, jest kimś w rodzaju mentora i drogowskazu dla młodszych pokoleń, by ci za jego przykładem jeszcze nie śmieli podpalić świata, by spłonąć razem z nim.
– Ja jestem twoją żoną.
And drag your ass where you belong
W przypadku tego wyzwania muzycznego zadziało się coś nietypowego – nie wybrałam sobie bowiem wersu, by pod niego stworzyć tekst, a po prostu słuchałam piosenki, od razu wiedząc, że będę pisać z perspektywy Kaveriego. Tytuł został wybrany dopiero po korekcie, gdy stwierdziłam, co z tekstu utworu pasuje najlepiej. Nie ma do niego bezpośredniego nawiązania, ale chyba da się wyczuć, że chodzi o klimat całości. Prawda?
Kolejne dni mijają na statku rutynowo. Ocean nie stawia oporu, pozwala im podążać zgodnie z wytyczonym kursem. Hashire kręci się po pokładzie wykonując powierzone jej zadania, Majima obserwuje ją wnikliwie, lecz jedno nie zbliża się do drugiego bardziej niż to konieczne.
