[208] Dnia jednego zachciało mi się ~ Miachar

  Kropki pominięte z pełną świadomością (poza jedną na końcu tego zdania). 

Dnia jednego zachciało mi się

wozić innych dla samej satysfakcji,

zachować honorowo wobec weteranów,

kombatantów, starców

Woziłem nawet tych, którzy nie tyle 

nie mogli przez zdrowie,

co nie chcieli, okazując tym samym

słabość do pierwszego z grzechów głównych

Dnia jednego zachciało mi się

okazać też serce młodemu człowiekowi,

co to samotnie stał na poboczu,

szukając okazji

albo do podwózki,

albo do skoku

Wziąłem go i nie pytałem,

„dokąd zmierzasz, człowiecze?”,

bo sam tego jeszcze nie wiedziałem

Dnia jednego zachciało mi się

być dobrym i w nagrodę dostałem

wybite zęby, sine oczy, złamane żebra

„Zgłoszę to!” – zagrzmiałem ostatnim zrywem 

odwagi, nim młodzian odjechał moim autem

„Nie uwierzą ci” – zaśmiał się –

„Prawda ma w dupie to, co o niej sądzisz”

Dnia jednego zachciało mi się

bycia dobrym

i skończyło tym, że był niezapomniany

– na zawsze zmienił mnie w nieczułego

kalekę